يا مقلب القلوب والابصار
سلام دارم خدمت دوستان هميشگي وبلاگ خمپاره
ارزش يك سال را از دانش آموزي بپرس كه در امتحانات پايان سال رد شده است و قرار است كه يك سال ديگر كتابهاي تكراري را ورق بزند.
ارزش يك ماه را از مادري بپرس كه طفل نارسش فقط يك ماه زودتر به دنيا آمده و حالا چكيده هشت ماه آرزوهاي طلايي اش زير چادر اكسيژن تلف شده است.
ارزش يك هفته را از نويسنده هفته نامه اي بپرس كه همه هفته گذشته سرش شلوغ بوده و در آغاز هفته جديد بايد گزارشش روي ميز سردبير باشد.
ارزش يك ساعت را از دو چشم انتظار بپرس كه براي ديدن هم سر قرار لحظه شماري مي كنند.
ارزش يك دقيقه را از مسافر جامانده اي بپرس كه يك دقيقه پيش قطارش بدون او را افتاد.
ارزش يك ثانيه را از كسي بپرس كه فقط يك ثانيه ترمزش دير گرفت و حالا به جسدي كف خيابان خيره شده است.
ارزش يك صدم ثانيه را از دونده اي بپرس كه در المپيك نقره گرفت.
شايد مطلب بالا تكراري بود ولي براي اين دوباره گذاشتمش كه بگم قدر سال آينده رو بدونيم .
چون از روز اول سال 86 ما چهار فصل ، دوازده ماه ، 52 هفته ، 365 روز ، كه ميشه معادل 8760 ساعت يا 525600 دقيقه يا 31536000 ثانيه و ميليون ها ميليون لحظه داريم كه هر لحظه اش ميتونه برامون سرنوشت ساز باشه .
لحظه هايي كه هر كردوم رو با تكيه بر خدا و باورها و توانايي هاي خودمون ميتونيم به هر كدوم از اونها رنگي بديم ولي قبلش بايد بدونيم كه دنيا رنگين كماني از همه رنگ هاست .
اميدوارم در سال جديد سهم من و تو از رنگ هاي آبي سبز صورتي باشه ولي يه چيز مهم تر اينه كه خاكستري و قهوه اي و سياه هم رنگ هايي از اين چرخ و فلك هستش .
اگه روزي سياهي جلو پامون رو گرفت خيالي نيست چون ميگذرد .
بهر حال طبق معمول و عادت اينجور مواقع ذكر يادي از دوستان ميكنيم .
البته وبلاگ خمپاره تو اين مدت خيلي دوست پيدا كرده اونقدر زياد كه واقعا از اينكه بخوام اسم كسي رو ببرم زبونم قاصره و مطمئنا اسم كساني جا ميماند و باعث دلخوري ميشه .
علي ايحال از تموم كساني كه تو اين مدت با ما هم قدم و همراه بودند و با خواندن مطالب وبلاگ و همچنين بعضا با دادن نظرات زيبا و سازنده ما رو كمك كردند ممنون و متشكر هستيم .
جديدا هم وبلاگ دوباره بعد از مدتي با چندين نويسنده فعال تر شده .
و شايد كه چندين پست گذشته وبلاگ بيشتر گرايش به آموزش داشته ( كه مثل معروف به كسي كه ماهي ميخواد ماهي نده ماهيگيري ياد بده هستش) براي همين تصميم بر اين بوده كه ابتدا بيشتر مسائل آموزشي كه همه تجربه هاي شخصي بوده رو بذاريم تا كم كم مسائل و موارد كاربردي را در وبلاگ قرار بديم .
البته قصد اون رو هم داريم كه در سال جديد با اضافه شدن چند نويسنده ديگر در وبلاگ بخش هاي بيشتر و متنوع تري رو در اختيار خواننده هاي عزيز قرار بدهيم (قسمت هايي مانند ايران شناسي و چهره هاي ماندگار و موبايل و نرم افزار هاي موبايل و بازي و.....و همچنين راه اندازي انجمن هاي تخصصي وبلاگ)
و انشالله در سال جديد با تواني بيشتر و مطالبي بهتر و جديدتر در كنار شما دوستان هميشگي هستيم كه اميدواريم مورد قبول شما قرار بگيره و در كنار اينها از شما عزيزان ميخواهيم كه با معرفي اين وبلاگ به ديگر دوستان و همچنين با دادن نظرات زيبايتان در مورد روند و روش وبلاگ به ما كمك كنيد .
در انتها به پايان آمد دفتر سال 85 ولي حكايت سالها همچنان باقيست
از طرف همه نويسندگان وبلاگ اين عيد را به همه شما دوستان عزيز تبريك ميگم و اميدوارم كه سالي با لحظات خوش و پيروزي داشته باشيد .
كوچيك همتون
احمدزاده
